Η ακτογραμμή θρυμματίζεται
Ομιλία στην παρουσίαση του project "Τα Όρια της Πόλης"

Στις 22 Ιουνίου 2018 παρουσιάστηκε στο Κοινωνικό Πολιτιστικό Κέντρο Βύρωνα – Λαμπηδόνα το σε εξέλιξη συλλογικό φωτογραφικό project «Τα Όρια της Πόλης» στο οποίο μέχρι στιγμής συμμετέχουν 15 έλληνες φωτογράφοι. Μια οπτική διερεύνηση των αισθητικών, κοινωνικών, πολεοδομικών, πολιτικών όψεων των προαστίων της μητρόπολης και του περιαστικού τοπίου. Στη συζήτηση τοποθετήθηκαν οι Σάββας Μιχαήλ (Συγγραφέας) και…

«Εδώ οι μέρες ταξιδεύουν σαν χελώνες νεκρές» | Δ΄ Μέρος
Φωτογραφίες στα όρια της πόλης

Διαχέοντας την κρίση σε ολόκληρη την πόλη Στέκουν, λοιπόν, αυτές οι ακραίες μορφές της διαχυμένης πόλης απλά μοναχικές, σαν αντιδιαμετρικά σκιάχτρα από μπετό; Σαν ακραία παραδείγματα του ιστού της; Σαν ένα κακό πείραμα για το οποίο η υπόλοιπη πόλη δεν είναι περήφανη, αλλά ούτε θα αγχωθεί; Όχι βέβαια, όπως είπαμε και εισαγωγικά, η πόλη που…

«Εδώ οι μέρες ταξιδεύουν σαν χελώνες νεκρές» | Γ΄ Μέρος
Φωτογραφίες στα όρια της πόλης

Οι αναπαραστάσεις της εξορίας Τί σκέφτονται οι άνθρωποι αυτών των τόπων; Τί επιλέγουν να αναδείξουν άραγε οι φωτογράφοι μας; Ένα αργόσυρτο βλέμμα πάνω από μια γέφυρα, όπου χιλιάδες άνθρωποι διανύουν δεκάδες χιλιάδες ρευστά χιλιόμετρα∙ η μάταιη ικανοποίηση για ένα φτιαγμένο αμάξι που τρέχει πάνω σε χωματόδρομους∙ μια άδεια προβλήτα με φανταστικούς ταξιδιώτες μπροστά της, εκεί…

Μια ανησυχητική τάση | του Neal Rantoul
Σχετικά με την αποδόμηση των εγγενών οπτικών ιδιοτήτων του μέσου

Είμαι μεγάλος. Πιστέψτε με, το ξέρω. Θα κλείσω τα 70 σε λίγους μήνες. Αυτό το γεγονός ίσως σας δυσκολέψει ώστε να με πάρετε στα σοβαρά, αλλά δείξτε κατανόηση μόνο για αυτό ακριβώς το δημοσίευμα. Με την ηλικία έρχεται η σοφία, έτσι δεν λένε; Αυτό που θέλω να γράψω εδώ είναι ότι νομίζω πως αλλάζει ανησυχητικά…

«Εδώ οι μέρες ταξιδεύουν σαν χελώνες νεκρές» | Β΄ Μέρος
Φωτογραφίες στα όρια της πόλης

Πού τελειώνει η πόλη; Οι αυτόματοι συνειρμοί που γεννά μια φωτογραφία δε θα μας επιτρέψουν από εδώ και πέρα να ξεχάσουμε παρόμοια βίωματά μας. Όμως, μαζί με αυτό, θα μας βοηθήσουν να πάμε και παραπέρα. Έτσι, περνάμε τώρα στην ερμηνεία αυτού που έχει απαθανατιστεί. Οι φωτογραφίες αυτές μάς βοηθούν να σχηματίσουμε μια θεωρία για το…

Σε αναζήτηση μιας αφήγησης, μεταξύ στατικής και κινούμενης εικόνας
Μια ανασκόπηση στο κινηματογραφικό έργο του Γιώργου Δρίβα

Αναδημοσιεύουμε ένα απόσπασμα του κειμένου της Δάφνης Βιτάλη, το οποίο βρίσκεται στην ιστοσελίδα του έργου Laboratory of Dilemmas. Το Εργαστήριο Διλημμάτων του Γιώργου Δρίβα συμμετέχει στην 57η Διεθνή Έκθεση Εικαστικών La Biennale di Venezia. [Επίτροπος: Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (EMΣT), Διευθύντρια Κατερίνα Κοσκινά, Επιμελητής: Ορέστης Ανδρεαδάκης]. . . Η στατική και η κινούμενη εικόνα αποτελούν…

«Εδώ οι μέρες ταξιδεύουν σαν χελώνες νεκρές» | Α΄ Μέρος
Φωτογραφίες στα όρια της πόλης

Εισαγωγή | του Γιάννη Καρπούζη Θυμάμαι ξεκίνησα να δουλεύω συγκροτημένα πάνω στη θεματολογία των ορίων της πόλης πίσω στην αρχή καπιταλιστικής κρίσης, την άνοιξη του 2010, με σκοπό τη δημιουργία μίας βίντεο-εγκατάστασης για το μεταπτυχιακό μου στη σχολή καλών τεχνών. Μέχρι το καλοκαίρι επισκέφτηκα πολλές φορές τα ακραία προάστια της Αθήνας, το «υπόλοιπο Αττικής» αλλά…

Μεταμοντέρνες έννοιες στη σύγχρονη ελληνική φωτογραφία
Στρατηγικές οικειοποίησης και μοντερνιστικές ορθοδοξίες | Β΄ Μέρος

Το παρόν κείμενο δημοσιεύτηκε στα αγγλικά («Appropriative strategies vs modernist orthodoxies: Postmodern concepts in contemporary Greek photography») στο Interactions: Studies in Communication & Culture, Volume 3, Number 2,15 November 2012, σελ. 225-241(17). [διαθεσιμο: https://www.academia.edu/2240760/]. Το δημοσιεύουμε σε δύο μέρη. Ακολουθεί το δεύτερο μέρος. . . Homage και Παρωδία Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, αυτό που επικράτησε…

Στρατηγικές οικειοποίησης και μοντερνιστικές ορθοδοξίες
Μεταμοντέρνες έννοιες στη σύγχρονη ελληνική φωτογραφία | Α΄ Μέρος

Ως όρος στην ιστορία της τέχνης και της κριτικής, η οικειοποίηση συνδέεται με την ανάπτυξη του μεταμοντερνισμού και την εισαγωγή κριτικών θεωριών της αναπαράστασης που αφορούν την έννοια του «δημιουργού». Ως εκ τούτου, σχετίζεται με τη μακρά συζήτηση μεταξύ αυθεντικότητας – πρωτοτυπίας και απομίμησης. Για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας της τέχνης, ο κυρίαρχος Λόγος…

Τζολ Στέρνφελντ, Μπάκινχαμ, Πενσυλβανία, 1978
Γιαπί

Ο Μονόδρομος (1928) του Μπένγιαμιν είναι μία συρραφή από αινιγματικές νοητικές εικόνες, ένας διαλογισμός για τις ρωγμές που άνοιγε η νεωτερικότητα στις ζωές των δυτικοευρωπαίων του μεσοπολέμου. Ανήσυχος μπροστά στην διαφαινόμενη έκπτωση της εμπειρίας, ο Μπένγιαμιν έψαχνε (και έβρισκε) τα σημάδια της, όχι στις αφηρημένες έννοιες αλλά στις συγκεκριμένες καταστάσεις και στα χειροπιαστά αντικείμενα της…